Προχώρησε βιαστικά στον σκοτεινό διάδρομο. Ήταν πολλοί από πίσω και ακολουθούσε άλλους τόσους από μπροστά. Στο βάθος φάνηκε μια ακτίδα φωτός αν και έτσι κι αλλιώς πιο πολύ την ένοιωθε παρά την έβλεπε. Ένιωσε μια ζέστη να διαπερνά το σώμα του και να διώχνει την υγρασία των διαδρόμων. Από απέναντι ερχόντουσαν ομάδες-ομάδες στην σειρά. Ο καθένας κάτι κουβάλαγε και έδειχναν ευχαριστημένοι. Έπρεπε να φέρει κι αυτός κάτι. Του είχαν δώσει σήμα για κάτι καλό αλλά έπρεπε να προχωρήσει πολύ. Έτσι κι αλλιώς ακολουθούσε τους άλλους, δεν ήταν πρόβλημα αυτό. Κάποια στιγμή έφτασε εκεί που έπρεπε. Προσπάθησε να σηκώσει το πολύτιμο φορτίο αλλά ξεπερνούσε τις δυνάμεις του. Ξαναπροσπάθησε με πείσμα. Στο κάτω κάτω γι αυτό είχε έρθει εκεί. Ίσα που κατάφερε να το κουνήσει. Θα αργήσει αυτό το φορτίο σήμερα. Κάτι γίνεται..., το φορτίο ελάφρυνε... α!... αν προσπαθήσεις αρκετά ε; Ένα ελαφρό, αδιόρατο, σχεδόν αόρατο χαμόγελο σχηματίστηκε, όταν κατάλαβε ότι από απέναντι κάποιος τον βοηθούσε…
…
-Οι κοινωνίες των μυρμηγκιών παρουσιάζουν καταμερισμό εργασίας, επικοινωνία μεταξύ των ατόμων, και ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων, είπε τονίζοντας τις επιμέρους λέξεις ο Καθηγητής. Παρόλο που σαν μονάδες δεν διαθέτουν λογική σκέψη ή ικανότητα αυτονομίας, σαν σύνολο είναι αξιοθαύμαστο αυτό που κάνουν.
-Και πως το ξέρουμε ότι δεν διαθέτουν λογική σκέψη ή ικανότητα αυτονομίας; ρώτησε ένας φοιτητής από το αμφιθέατρο. Τον θυμόταν αυτόν. Όλο περίεργες ερωτήσεις έκανε αλλά ας είναι… καλή πάσα για λίγη επιστημολογία...
-Η αλήθεια είναι ότι δεν το ξέρουμε αλλά ότι το υποθέτουμε. Γνωρίζοντας το απλοϊκό νευρικό σύστημα που διαθέτει το μυρμήγκι δεν πρέπει να είμαστε μακριά από την αλήθεια. Εξ’ άλλου εδώ μας ενδιαφέρει η συστημική προσέγγιση του θέματος: Απλές οντότητες οργανωμένες σε σύστημα, παρουσιάζουν πολύπλοκα αποτελέσματα…
…
Κοίταξε τον λογαριασμό... Να παν να γαμηθούν! Του έχουν μειώσει τον μισθό και είναι απλήρωτος τέσσερις μήνες. Μόνο κάτι έναντι. Δίπλα ο πιτσιρικάς, έπαιζε δυνατά εκείνη τη μουσική που είναι σαν να καρφώνουν πατώματα. Η βοή του δρόμου έμπαινε απ’ το παράθυρο. Κάποιος κόρναρε επίμονα. Βιαζόταν να κερδίσει τρία ολόκληρα πολύτιμα μέτρα μέχρι το φανάρι. Στο φανοποιείο απέναντι, ο τροχός έξυνε την λαμαρίνα. -Να σου στρώσω να φας; τον ρώτησε η γυναίκα του. Ένα ελαφρό, αδιόρατο, σχεδόν αόρατο χαμόγελο σχηματίστηκε, όταν κατάλαβε ότι τον παρακολουθούσε από ώρα…-Τι έχουμε; -Μακαρόνια με κιμά. -α!..., έρχομαι...
…
-Οι κοινωνίες των ανθρώπων παρουσιάζουν καταμερισμό εργασίας, επικοινωνία μεταξύ των ατόμων, και ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων, είπε τονίζοντας τις επιμέρους λέξεις ο Επίτροπος διαγαλαξιακής παρατήρησης, ξύνοντας βαριεστημένα το πίσω μέρος του κεφαλιού του, με το τέταρτο πλοκάμι του. Παρόλο που σαν μονάδες δεν διαθέτουν λογική σκέψη ή ικανότητα αυτονομίας, σαν σύνολο είναι αξιοθαύμαστο αυτό που κάνουν.
-Και πως το ξέρουμε ότι δεν διαθέτουν λογική σκέψη ή ικανότητα αυτονομίας; ρώτησε ένας νεοφερμένος ο οποίος είχε μόνο δύο χέρια και δύο πόδια. Τι άσχημο ον! Και τι περίεργη ερώτηση... αλλά ας είναι… καλή πάσα για λίγη επιστημολογία...
-Η αλήθεια είναι ότι δεν το ξέρουμε αλλά ότι το υποθέτουμε. Γνωρίζοντας το απλοϊκό νευρικό σύστημα που διαθέτει το ανθρώπινο είδος, από την μελέτη που κάνουμε εδώ και πενήντα χρόνια, δεν πρέπει να είμαστε μακριά από την αλήθεια. Εξ’ άλλου εδώ μας ενδιαφέρει η συστημική προσέγγιση του θέματος: Απλές οντότητες οργανωμένες σε σύστημα, παρουσιάζουν πολύπλοκα αποτελέσματα…
*εμπνευσμένο απ' το ομώνυμο βιβλίο του Lewis Carroll...
No comments:
Post a Comment